Debat in de Tweede Kamer op 24 juni 2010
Debatitem
Vandaag loopt alles een beetje door elkaar, doordat een aantal leden ook andere verplichtingen heeft. Dat geldt ook voor een lid van het kabinet, dat mij gevraagd heeft of het toegestaan is dat hij tijdens deze vergadering zich op enig moment naar een andere locatie begeeft om daar in fractieverband iets te doen. Deze minister heeft ook nog een andere pet op. Ik heb daarvoor toestemming gegeven. Ik verzoek u dus om begrip voor het feit dat alles af en toe misschien een beetje door elkaar loopt.
Bij de VVD-fractie hebben we het bijzondere fenomeen dat de eerste termijn gedaan wordt door de heer Ten Broeke en de tweede termijn door mevrouw Hennis-Plasschaert. Dat is heel bijzonder. Vernieuwing? Ik sta ervoor. U kent mij. Iedere dag opnieuw. En anders zorgt u er wel voor.
Ik geef het woord aan de heer Braakhuis. Ook dat is weer anders dan u had verwacht. Hij heeft een andere verplichting. Zijn bijdrage is een maidenspeech. We gaan pas feliciteren aan het eind, omdat er nog twee andere maidenspeeches zijn, van de heer Dijkgraaf en van mevrouw Hennis-Plasschaert. We komen eruit samen!
Ik stel de tijd in. U hebt zeven minuten, mijnheer Braakhuis. En als die om zijn, gaat het lampje branden en ga ik u steeds bemoedigender aankijken.
24 juni 2010 omstreeks 10:15 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Voorzitter. Dat de eurocrisis nog niet voorbij is, blijkt wel uit het besluit van de Europese regeringsleiders om de stresstests van de 25 grootste banken uiterlijk eind juli openbaar te maken. Voor mij is dit eigenlijk een vrij onverwacht besluit. Mijn fractie is er wel blij mee. Zoals bekend is, heeft mijn fractie zich steeds uitgesproken voor maximale transparantie op de financiële markten. De keerzijde van deze plotselinge openbaarmaking kan echter zijn dat er onverwachte of mogelijk onaangename verrassingen uitkomen. Dat zij zo, maar we zitten niet te wachten op paniekreacties op de markt of bij de consument. Graag zou ik hierop een nadere toelichting van de minister-president krijgen. Hebben de regeringsleiders over de mogelijke gevolgen van deze openbaarmaking met elkaar gesproken? Zijn de regeringen van alle Europese landen voornemens om bijvoorbeeld eerst eventueel noodzakelijke kapitaalinjecties te doen, bij voorkeur nog voordat de stresstests openbaar worden? En, zo ja, zorgen wij er dan ook voor dat niet alleen de belastingbetalers, maar ook aandeelhouders delen in de pijn ervan? Wat als Europese banken die extra kapitaal nodig hebben, dit niet zelf kunnen ophalen? Zijn alle regeringen bereid en in staat tot het leveren van een bijdrage aan herkapitalisering?
Het is ook de vraag of de Europese Raad zelf goed door de stresstest zou komen. Dankzij het akkoord tussen de Britse, Franse en Duitse regeringen lijkt er nu een Europese bankheffing te komen, ondanks het Nederlandse voorbehoud hierop. Mijn fractie is hier heel blij mee. We zijn iets minder blij met de Nederlandse weerstand, die voortkomt uit de koppeling van maatregelen van de Nederlandse regering aan de G20, en niet aan Europa. Dit vertraagt onzes inziens de besluitvorming. We zijn van mening dat Europese eenheid juist leidt tot een snellere overeenstemming, ook op die G20. De Europese Raad heeft een heffing op financiële transacties doorgeschoven naar de G20. Ik vrees eigenlijk dat het voorstel daar een stille dood gaat sterven. Mijn vraag aan de minister-president is wat zijn mening is over deze heffing. Is hij bereid om zich bij de G20 hard te maken voor een dergelijke heffing?
En als deze heffing geheel onverwacht sneuvelt op de G20, wil de minister-president zich er dan in ieder geval binnen Europa voor inzetten? Mijn fractie hoopt dat van harte, omdat zij signaleert dat de regering Europese discussies over het gezond maken van de Europese economie vaak afhoudt. Wellicht wil de minister-president zich dan ook eens explicieter uitspreken over de Europese besluitvorming versus de G20-besluitvorming. In het kader van de subsidiariteit en de effectiviteit van besluitvorming moet de minister-president het er toch mee eens zijn dat de afhankelijkheid van de G20 en het daarvoor weerstand bieden in Europa eerder een vertragingstactiek lijkt -- zo komt het althans over -- dan een wens om tot snellere resultaten te komen. Ik zou dus een nadere toelichting van de minister-president op dit punt zeer op prijs stellen.
Op het gebied van economic governance is de Europese Raad eigenlijk ook maar half geslaagd voor de stresstest. Mijn fractie juicht de conclusies over de aanscherping van de toepassing van het Stabiliteitspact toe. Daar kan de taskforce van de heer Van Rompuy mee verder. Er zijn echter nog altijd grote macro-economische evenwichtigheden en onevenwichtigheden in Europa die vragen om een gecoördineerde aanpak. Eigenlijk draait het hier vooral om soevereiniteit en het eventuele overdragen hiervan aan Brussel. Dat is een keuze die we niet moeten laten liggen tot er daadwerkelijk een land omvalt in Europa, maar juist een noodzakelijke stap om dat te voorkomen. Ik hoor ook graag expliciet van de minister-president hoe hij aankijkt tegen de soevereiniteitsoverdracht aan Brussel, en waar de weerstand eventueel zit.
Ik kom bij het mondiale klimaatbeleid. Opnieuw hebben de regeringsleiders niet de cruciale stap gezet om de reductiedoelstelling voor 2020 op te hogen naar 30% in plaats van de huidige 20%. De regeringsleiders spraken af dat er een analyse van de Europese Commissie komt van de kosten en baten van de 30%-doelstelling. Wij vinden dat teleurstellend mager. We lopen daarmee het risico dat we later dit jaar in Cancún weer met lege handen staan, net als in Kopenhagen. De ontwikkelingslanden zijn terecht boos op het Westen, omdat het te weinig doet. De recente klimaatonderhandelingen in Bonn zijn helaas ook op niets uitgedraaid. Er moet echt iets gebeuren om het mondiale klimaatbeleid tot een succes te maken. Daarbij is het cruciaal dat westerse landen elkaar niet langer vasthouden in stilstand, maar dat iemand het goede voorbeeld gaat geven. De EU heeft altijd beloofd om een koploper te zijn in de strijd tegen klimaatverandering. Ik denk dat de tijd van mooie woorden voorbij moet zijn. Het is tijd om te leveren: geen nieuwe onderzoeken, analyses en vertragingstactieken, maar handelen. Wat mijn fractie betreft, verhogen we derhalve de klimaatambitie zo snel mogelijk van 20% naar 30%.
Ten slotte heb ik nog een vraag aan de minister-president over olieboringen in de Noordzee. Mijn collega Peters heeft tijdens het AO voorafgaand aan de Europese Raad gevraagd of de minister-president dit onderwerp tijdens de Europese Raad wilde agenderen. Hij heeft toen toegezegd om dat te proberen. Mijn fractie vindt het belangrijk dat dit nog eens goed tegen het licht wordt gehouden. Ik hoor heel graag van de minister-president hoe hij erover denkt en of hij het onderwerp heeft geagendeerd, of het is besproken en wat de mogelijke uitkomst daarvan is.
In tweede termijn zal ik een motie indienen over de ratificatie van het stabilisatie- en associatieakkoord met Servië. Dit onderwerp stond niet op de agenda van de Europese Raad, maar is wel besproken tijdens het laatste AO voorafgaand aan de top. Toen is afgesproken dat deze motie vandaag zou worden ingediend.
24 juni 2010 omstreeks 10:17 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Dank u wel. Dan mag ik u feliciteren met uw maidenspeech. Het was alsof u er al jaren stond! We gaan u nog zoenen en bebloemen, maar daar wachten we nog even mee.
(geroffel op de bankjes)
24 juni 2010 omstreeks 10:25 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Voorzitter. Mijn dochter wordt vandaag 5 jaar. Ze had op haar verlanglijstje van alles staan, zolang het maar van het merk Hello Kitty was. Hello Kitty is een Japanse cartoon die veel weg heeft van Nijntje en die eerst in Azië en nu ook in Europa en Nederland grote furore maakt bij jonge kinderen. De kinderen leren Kitty kennen via internet, en leren via deze schattige mascotte spelenderwijs rekenen en taal.
Op de kinderzender Nickelodeon is vooral het Chinese poppetje Kai-Lan erg populair. Mijn dochter begroet mij zelfs wel eens met "ni hao". Mevrouw de voorzitter, u hebt de nodige ervaring met kinderen, ook met kleine kinderen, maar zelfs u zult zich afvragen wat de belevingswereld van mijn dochter te maken heeft met de Europese Raad die net plaatsvond of met de G20 in Toronto later deze week. Het zit als volgt. De cartoonkarakters zijn het eigendom van de greeting card company Sanrio. Deze Japanse onderneming heeft zojuist een forse winstwaarschuwing afgegeven omdat zij verwacht dat de omzet naar de onzekere en uiterst instabiele eurozone fors zal terugvallen. Hello Kitty is dus eigenlijk ook Hello Europe. Het is een wake-upcall voor Europa: wij zijn intussen een afzetmarkt geworden van Azië voor hun cultuurgoederen. Precies zoals het Amerikaanse Walt Disney dat ooit begon te zijn tijdens de Grote Depressie in de jaren dertig van de vorige eeuw. Azië rukt op in onze huiskamers, en niet alleen via de productie van flatscreens, maar dus ook in de belevingswereld van onze kinderen. Zij vormen de exportmarkt voor de creatieve geesten in Tokyo, Bangalore en Shenzhen in plaats van in Amsterdam, New York of LA.
Dit jaar is de EU de grootste exportmarkt van China geworden. Dit jaar is de EU ook het grootste gevaar voor de Chinese groei. Ten slotte is dit jaar het officiële kantelpunt in de globalisering. De industriële productie van de tweede en derde wereld overstijgt namelijk voor het eerst die van de Westerse geïndustrialiseerde wereld. De financiële crisis heeft onze groei duurzaam vertraagd, maar die van Azië, Brazilië en andere opkomende landen juist versneld. Met "duurzaam vertraagd" bedoel ik ook de pogingen van linkse partijen om via nog ambitieuzere CO2-doelstellingen de weg naar de toekomst af te snijden. De rest van de wereld kan het zonder ons. Dat bewees Kopenhagen alwaar EU-voorzitter Zweden via een sms op de hoogte werd gesteld van het feit dat China, de VS en de derde wereld geen klimaatakkoord hadden gesloten zoals wij dat hadden gewenst.
Wat is het antwoord van Europa op haar toenemende irrelevantie? Dat is de EU 2020-strategie. Daarin gaan wij ondermeer de schooluitval van onze kinderen bijhouden en benchmarken tussen de EU-lidstaten. Fijn, ik hoef me dus geen zorgen te maken over de toekomst van mijn vijfjarige dochter. In Brussel waken namelijk de regeringsleiders over de schooluitval van onze kinderen.
Het moge duidelijk zijn dat wij sceptisch zijn over de aanpak van de EU. Schooluitval en sociale uitsluiting zijn geen zaken waarop de EU overtuigend het verschil kan, moet of zelfs moet willen maken. De EU moet zich net zo min bezighouden met stedelijke mobiliteit. Dat onderwerp kwam gisteren op de Transportraad weer langs. Het Europa dat probeert sociale verschillen weg te subsidiëren via structuur- en cohesiefondsen, globaliseringfondsen en andere onhaalbare doelstellingen om de sociaaleconomische gelijkheid te verminderen, is een Europa dat letterlijk niet werkt. Het Europa dat vrijheid bevordert, werkt wel en het strekt zelfs tot voorbeeld voor de rest van de wereld. De VVD kiest dan ook voor een geloofwaardig Europa dat maatregelen neemt die Europa vrijer, welvarender en vooral veel veiliger kunnen maken.
Ik ga door op die veiligheid. Een akkoord over de uitwisseling van bankgegevens met de VS zou bijvoorbeeld kunnen bijdragen aan de veiligheid van onze burgers, maar zij kan ook gemakkelijk ten koste gaan van de vrijheid van die burgers. Het is daarom goed dat een oplettend Europees Parlement gebruik maakte van zijn nieuwe bevoegdheden en oordeelde dat het eerste verdrag dat de Europese Raad met de Verenigde Staten sloot, verworpen moest worden. Het is ook mooi dat de rapporteur in het Europees Parlement die dat mogelijk maakte, nu in dit huis is aangeschoven. Mevrouw Hennis-Plasschaert zal straks de tweede termijn van de VVD-fractie voor haar rekening nemen omdat ik elders in dit huis de veteranennota bespreek. De vraag die in nu reeds, mede namens haar en dus namens de VVD-fractie, aan de regering wil stellen is: waarom in hemelsnaam dit cruciale akkoord, waarover wij ettelijke malen hebben gesproken -- ik had zelfs een keer het genoegen alleen met de minister van Buitenlandse Zaken in een overleg te zitten en daar heb ik ruimschoots de tijd voor genomen -- even als hamerstuk toevoegen aan de agenda van -- u hoort het goed -- de Landbouwraad? SWIFT is geen vluggertje. Het is een cruciaal verdrag dat eerst door deze Kamer moet worden bekeken, alvorens kan worden beoordeeld of de regering binnen het mandaat is gebleven dat de Kamer daarvoor heeft gesteld. Dat bepalen wij, en niet de regering of de landbouwspecialisten. Het hoort gewoon in de JBZ-raad. Ik verzoek de regering dus te bevorderen dat het niet even en marge van de Landbouwraad wordt behandeld.
Dan kom ik op de G20-bijeenkomst en de opmerkingen die ook in het verslag van de Europese Raad staan over de financiële architectuur en de afspraken die tijdens de Raad en straks in Toronto bij de G20 worden gemaakt of overwogen om de financiële stabiliteit in de wereld te verbeteren.
De VVD-fractie las tot haar genoegen dat de stresstest van de verschillende Europese banken wordt geopenbaard. Mijn collega Frans Weekers vroeg daar tijdens de Ecofin-raad van 7 januari om en kreeg toen nul op het rekest van de toenmalige minister van Financiën, de heer Bos. Het betekent echter wel dat de stapeling van kostenverhogende elementen waarvoor de VVD al verschillende malen heeft gewaarschuwd, toeneemt. Wij hebben Basel III. Wij hebben de vooraf betaalde premies in het kader van de nieuwe depositogarantieregeling. Wij hebben de stresstesten die openbaar worden gemaakt en die ertoe strekken om het vertrouwen in de financiële sector te vergroten, wat wij steunen, maar die tegelijkertijd ook het gevaar in zich bergen dat zij de mogelijkheden van banken om kredieten te verstrekken verminderen. Dat is op dit moment een cruciaal probleem voor banken. Vraag het maar eens aan het midden- en kleinbedrijf.
Daarom de volgende vragen. De VVD wil exact weten wat nu is afgesproken over de bankentaks. Tsjechië doet niet mee, Frankrijk wil niet uitbreiden tot de economische ruimte. Daarmee bestaat het gevaar dat er bankenparadijzen binnen en buiten de EU worden gecreëerd. Hoe wordt dat voorkomen? Is daarover nagedacht? Wat is daarover namens Nederland ingebracht? Wat bedoelde de minister-president eigenlijk met "In de Europese Raad heeft Nederland besloten leidend op te treden in de G20 voor een wereldwijde benadering van belasting op financiële instellingen."? Waarom heeft de minister-president eigenlijk zelf het initiatief genomen voor een mondiale transactiebelasting? Is die vorm wel verstandig? Kunnen wij dan niet net zo goed allemaal in Azië gaan bankieren? Hoe reëel is het perspectief van een bankenheffing eigenlijk? Canada steunt die niet, zo heeft het gisteren al laten weten. Er schijnt ook een meerderheid in de G20 tegen te zijn.
Dan IJsland en Servië. De minister-president heeft bij zijn akkoord met de opening van de onderhandelingen met IJsland inderdaad bedongen dat de betalingsverplichtingen aan Nederland worden nagekomen en zelfs direct voorwaardelijk zijn voor het sluiten van hoofdstuk 9. Als het aan de VVD had gelegen, hadden wij noch het avis nog de onderhandelingen geopend. Deze nieuwe ondergrens moet dan ook keihard worden gehandhaafd. Ik krijg daarover graag een keiharde toezegging.
Over het ter ratificatie toezenden van het handelsakkoord met Servië laten wij vandaag, voor de verandering, het woord aan de GroenLinks-fractie. Helemaal verbaasd over dit vluggertje van de heer Verhagen zijn wij niet, maar de vraag dringt zich wel op of de geïsoleerde positie van Nederland, die nu is opgeheven, ons ook iets heeft opgeleverd. Zijn wij bijvoorbeeld op andere terreinen iets opgeschoten? Is onze uitgangspositie voor de begrotingsbesprekingen die nu beginnen, verbeterd? Een volgend kabinet zal het moeten leren.
Voorzitter. Dit brengt mij tot een terugblik op dit kabinet, meer in het bijzonder op deze premier. Natuurlijk bestaat er een gerede kans dat de heer Van Rompuy een aanleiding ziet om nog een extra EU-top in te lassen, maar anders duurt het wel weer even voordat een volgende Raad plaatsvindt. En aangezien de informatie aan de andere kant van het Binnenhof keihard door alle opties heen schiet, gaat het daar dus kennelijk heel voortvarend. Mocht iets verderop het Torentje een andere bewoner krijgen, dan wil ik toch een paar woorden spreken aan het adres van deze premier. Op de avond van de verkiezingsuitslag zei mijn partijleider over de heer Balkenende dat deze zielsveel van Nederland houdt. Ik voeg daaraan toe dat ik aan de drie jaar van Europese debatten met deze premier stellig de indruk heb overgehouden dat hij zich met hart en ziel heeft ingezet voor Nederlandse belangen, zonder daarbij zijn Europese overtuiging te verloochenen. Voor velen is dat een contradictio. Gelukkig zijn dat er steeds minder. De kern van Europa is immers dat het een unie van burgers en lidstaten is, om de rake definitie van Jaap Hoekstra nog maar eens aan te halen in dit huis.
Mag ik ten slotte een voorbeeld in herinnering roepen waaruit blijkt dat de Nederlandse belangen in een Europese instelling tot successen kunnen leiden? Deze premier stond samen met de heer Timmermans en de heer Verhagen voor de enorme opgave om na het referendum van 2005 de rest van Europa terug te krijgen aan de onderhandelingstafel voor wat nu het Verdrag van Lissabon is gaan heten. De rest van Europa stond bepaald niet te trappelen. Nederlandse media, niet in de laatste plaats de zelfbenoemde kwaliteitsmedia, geloofden er helemaal niets van en negeerden gemakshalve -- en doen dat nog steeds -- de resultaten. Er werden, mede afgedwongen door een actieve Tweede Kamer, acht onderhandelingspunten geformuleerd. Daarvan zijn er zes gerealiseerd. Vergelijk dat eens met het Verdrag van Nice of de Nederlandse voorbereiding -- ik denk aan een Zwarte Maandag -- op het Verdrag van Maastricht. Onder de zes gerealiseerde punten waren
symbolische, zoals de vlag, de hymne en de naam van het verdrag. Jammer dat het wegnemen van de vlag niet echt de lading heeft onthuld, want er werden ook zaken gerealiseerd die wezenlijk corresponderen met de uitspraak van de Nederlandse bevolking in 2005. Diensten van algemeen belang werden uitgezonderd van de interne markt. Dat was een PvdA-wens en bepaald niet de onze, maar niet ontkend kan worden dat er enige relatie was met de uitspraak van de Nederlanders in 2005.
Het is in ieder geval erin gekomen. De uitbreidingscriteria zijn nu opgenomen in het verdrag, inclusief het absorptievereiste. Dat was een wens van het CDA en ook van de VVD. Het is erin gekomen. Ook noem ik de oranje kaart en het benoemen van de rol van nationale parlementen. Mij is bekend hoe hard de premier op die beruchte vrijdagavond in Brussel hiervoor heeft gevochten en hoe emoties bij andere regeringsleiders op dat moment opliepen.
Een premier die zielsveel van dit land houdt en zich met hart en ziel heeft ingezet. Nu reeds mijn waardering en respect voor de heer Balkenende.
24 juni 2010 omstreeks 10:25 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Debatitem
Ondanks de aardige woorden op het eind wil ik toch nog een vraag stellen aan de heer Ten Broeke, omdat de VVD in tweede termijn een andere woordvoerder heeft. Hij had het over SWIFT. Omdat onduidelijk is wie in de VVD op dit moment daarover het woord voert, vraag ik welke garanties de heer Ten Broeke meer wil hebben ten aanzien van SWIFT.
24 juni 2010 omstreeks 10:42 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Volgens mij heeft de heer Ormel niet helemaal begrepen wat mijn punt was. De garantie die ik wil hebben en waarom wij in de afgelopen jaren ook allemaal hebben gevraagd, is dat de Tweede Kamer niet wordt overgeslagen, maar serieus wordt genomen. Wat nu gebeurt, kan formeel: de Raad kan besluiten om een definitief akkoord tussen de Verenigde Staten en Europa toe te voegen aan willekeurig welke raad om er snel een punt achter te zetten. Dat heeft men gedaan door het toe te voegen aan de agenda van de Landbouwraad. Dat vind ik geen juiste methodiek. Wij hebben hier niet voor niks keihard met z'n allen -- uiteindelijk ook de heer Ormel, zij het met enige tegenzin -- gevochten voor een verbetering van de rechten van dit parlement, als het gaat om de Europese besluitvorming. Dit is een zeer wezenlijk punt. Terecht heeft het Europees Parlement onder aanvoering van mevrouw Hennis-Plasschaert, toen nog als rapporteur, de tanden daarin gezet. Aan ons de eer om hetzelfde te doen! Wij moeten het wel kunnen. Wij laten het niet over aan landbouwspecialisten, maar voegen het keurig toe aan de raad die zich er in het verleden ook mee heeft beziggehouden, de JBZ-raad.
24 juni 2010 omstreeks 10:43 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Debatitem
De heer Ten Broeke ging in op de klimaatdoelstellingen. De 20% hoefde van hem niet aangescherpt te worden. Is hij het niet met mij eens dat het erg ligt aan de manier waarop dat gebeurt? Bij een generieke doelstelling kan ik het mij voorstellen. Maar het ligt er nogal aan of er een generieke doelstelling komt voor alle lidstaten tezamen dan wel of de kosten-batenanalyse die uitgevoerd zal worden, zal uitwijzen -- dat hoop ik eigenlijk -- dat bijvoorbeeld specialisatie kan plaatsvinden en dat er gedifferentieerde doelstellingen per land kunnen worden vormgegeven.
24 juni 2010 omstreeks 10:44 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Wij hebben er in het verleden voor gewaarschuwd -- wij doen dat ook vandaag -- dat je als Europa wel bezig kunt blijven om, los van de realiteit in de rest van de wereld, voortdurend CO2-doelstellingen op tafel te leggen die helemaal door niemand worden gevolgd en dan te hopen dat je daarmee klimaatbeleid kunt voeren. Maar die illusie wordt keer op keer doorgeprikt. Het meest evident is dat gebeurd tijdens de mislukte top in Kopenhagen, waar Europa ook letterlijk irrelevant was geworden doordat men inderdaad via een sms te horen kreeg hoe de rest van de wereld had besloten dat het zou gaan. Wij hebben er anderhalf jaar lang voor gewaarschuwd. Maar goed, als het om Europa gaat en zeker om de klimaatgelovigen, zijn sommige mensen ziende blind en horende doof. Wat ons betreft, is een reëel en geloofwaardig milieubeleid alleen maar gediend met reële en geloofwaardige doelstellingen. Europa stelt die niet.
24 juni 2010 omstreeks 10:45 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Dank u wel. Ik had nog bij de heer Dijkgraaf moeten zeggen dat hij van de SGP is en bij de heer Ormel dat hij van het CDA is, want er zijn ook nieuwe kijkers die u allemaal moeten leren kennen. Daar gaan wij hen een beetje bij helpen.
Dan geef ik het woord aan de heer Van Bommel van de SP.
24 juni 2010 omstreeks 10:46 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Voorzitter. De voorzitter van de Europese Raad, Herman Van Rompuy, noemde het afgelopen dinsdag in zijn lezing hier in Den Haag een paradox dat overheden veel geld moesten uitgeven om de economische crisis te bezweren, maar dat zij daar vervolgens zelf mee in de problemen raakten op het vlak van het overheidstekort. De suggestie is dat de ogenschijnlijke tegenstelling erin zit dat de redder nu gered moet worden. Maar moest Griekenland niet vooral gered worden om enorme financiële schade bij banken en instituties te voorkomen die grote aantallen Griekse staatsobligaties bezaten? En liggen landen in het zuiden zoals Spanje niet onder vuur van de financiële markten, omdat die extra garanties of rente willen om hun beleggingen in de toekomst veilig te stellen?
Wat dreigt te gaan gebeuren, lijkt eerder op de fabel van de schildpad en de schorpioen. Eenmaal gered lijken de banken en speculanten daarbij bijna ongeremd verder te kunnen gaan met hun zoektocht naar winst, ook al zullen de economie en de publieke taken daar mogelijk onder lijden. Dit lijkt helaas het beleid te worden van de EU. Het lijkt ook de inzet van de EU te worden voor de G20-top, die we vandaag ook voorbespreken.
De werkgroep onder leiding van de heer Van Rompuy is nog niet klaar, maar het uitgangspunt is duidelijk. Landen moeten hun begrotingen snel op orde krijgen en komen in de toekomst onder allerlei vormen van toezicht te staan. Die worden aangevuld met sancties om te voorkomen dat tekorten in de toekomst verder oplopen. De voorzitter van de ECB -- de heer Trichet, die ook lid is van de werkgroep -- deed deze week zelfs het voorstel die sancties toe te vertrouwen aan een onafhankelijke instantie in de EU, die sancties oplegt als een soort robot, zonder oog te hebben voor de sociale en economische omstandigheden en gevolgen. Is deze fixatie op begrotingstekorten, die mede is ingezet door de bezuinigingsoperatie in Duitsland, niet potentieel schadelijk voor de economie en daarmee ook voor de banen en de noodzakelijke belastinginkomsten van de lidstaten?
Vooral publieke voorzieningen, werknemers en de onderkant van de samenleving lijken de prijs te moeten betalen. Met de op deze top vastgestelde EU 2020-strategie blijft een belangrijke kans liggen om solidariteit in plaats van concurrentie centraal te stellen. Lidstaten mogen nota bene zelf kiezen hoe ze de realisatie meten van de doelstelling om de armoede te verminderen. Zij kunnen deze bijvoorbeeld meten aan het aantal huishoudens waarin niemand een baan heeft. Dat houdt geen rekening met het verschijnsel werkende armen, een verschijnsel dat in Europa toeneemt. De EU maakt hiermee de gevolgen voor haar beleid niet alleen onzichtbaar, maar ook onvergelijkbaar. Van die verhullingspolitiek is de SP niet gediend.
Naar de mening van de SP-fractie slaat de EU een verkeerde koers in door vooral naar het pijpen van de financiële markten te dansen en overheden als het probleem te zien. Had de EU niet zelf reeds geconcludeerd dat er op dit moment iets mis is met het gedrag en het beoordelingsvermogen van financiële markten? Is dat ook niet de reden dat de EU de zogenaamde rating agencies onder toezicht wil plaatsen? Is dat niet omdat we twijfelen aan hun inschattingsvermogen en de enorme consequenties daarvan? Was het noodfonds niet nodig om voorlopig de speculatieve aanval van de financiële markten op diverse eurolanden te stoppen? Volgens een uitspraak die de heer Van Rompuy afgelopen dinsdag deed, hebben maatregelen als deze ons minstens drie jaar de tijd gegeven om te werken aan structurele maatregelen. Deelt het kabinet die inschatting?
Ik sta nu stil bij de Nederlandse inzet bij de top van de G20, de grote industrielanden. Ik noem eerst een actualiteit. De G20 had eerder beloofd de fondsen voor de armoedebestrijding in Afrika te zullen verdubbelen. Nu blijkt dat daarvan heel weinig terechtkomt. De belofte wordt niet waargemaakt. Vooral Frankrijk, Duitsland en Italië komen de afspraken niet na. Gaat Nederland daarvan een groot punt maken? Gastland Canada zegt terecht dat oude beloften eerst moeten worden nagekomen; men moet geen nieuwe beloften doen en afspraken maken als de oude belofte niet wordt nagekomen. Is dat ook de opvatting van de Nederlandse regering?
Zo snel als Europese regeringen eerder klaarstonden om de banken te redden en nu klaarstaan om de overheden aan banden te leggen, zo langzaam zijn ze nu met structurele maatregelen om de markten te reguleren. Dit kabinet trapt daarbij nog eens nadrukkelijk op de rem en pleit nadrukkelijk tegen een verbod op het doen van bepaalde speculatieve transacties, zoals het zogenaamde naked short shelling. Het kabinet wilde de bankenbelasting eerst niet, later alleen Europees en inmiddels alleen mondiaal invoeren, slechts met allerlei mitsen en maren. Het is daarom positief dat de Europese Raad toch heeft afgesproken te zullen komen tot een bankenheffing of -belasting. Men wil dat ook in G20-verband. Afgelopen dinsdag maakten Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk bekend onderling te hebben afgesproken hoe deze belasting in hun landen ongeveer zal worden ingevoerd. Gaat het kabinet zich daarbij aansluiten of schuift het dit voornemen wederom op de zo lang mogelijke baan? Graag wil ik hierop een reactie.
Het is ook opvallend dat de Europese Raad naast een bankenbelasting ook de invoering van een mondiale transactiebelasting wil aankaarten in de G20, maar dat het kabinet hierover zwijgt in zijn inzet. Mensen als Paul Krugman en Joseph Stiglitz hebben zich eerder voorstander getoond van deze belasting, die ook wel bekend staat als Tobintaks. Ook de SP-fractie is een groot voorstander van zo'n belasting. Het IMF geeft aan dat dit technisch mogelijk is en dat het zelf nader onderzoek zal blijven doen. Wij vinden het daarom belangrijk dat het mandaat van het IMF om aan een Tobintaks te werken wordt bevestigd. Bovendien moet er een duidelijk tijdpad worden afgesproken op de G20. Gaat de regering zich daar sterk voor maken?
We missen nog enkele aanvullende maatregelen in de inzet, zoals het aanpakken van hedge funds en het komen tot internationale faillissementswetgeving voor banken. Graag op dat punt nadere duidelijkheid.
Dan nog iets over de hervorming van het IMF. De huidige quotaformule uit 2008 blijkt volgens een studie van Ralph Bryant van de VS-denktank het Brookings Institution, getiteld Government shares for the International Monetary Fund, juist nadelig uit te pakken voor lage-inkomenslanden en voor opkomende landen als India en Rusland. In plaats van een verhoging van 5% blijken deze landen er in quota juist op achteruit te gaan. De inzet van de Nederlandse regering zou Bryant dan ook afdoen als semantisch eufemisme. Met andere woorden: een papieren tijger, een doekje voor het bloeden, mooi weer spelen. De SP pleit voor een grote rol van de bevolking bij de berekening van de quota. One country, one vote, in plaats van one dollar, one vote.
Ik sluit af met Iran. De SP-fractie verzet zich tegen sancties tegen Iran die de bevolking treffen. De Nederlandse regering heeft steeds aangegeven de bevolking zoveel mogelijk te willen ontzien. Waarom dan de olie- en gasindustrie treffen met sancties? Hoe verhoudt dit zich tot het streven van de Nederlandse regering om de bevolking te ontzien? Dergelijke sancties zullen grote onrust en groot ongemak bij de bevolking veroorzaken. Dit kan alleen maar leiden tot bijvoorbeeld prijsverhogingen voor de Iraanse consument. Dat is niet in het voordeel van de oppositie, waarvoor al die landen zeggen op te komen, en ook de oppositie zelf waarschuwt tegen dit soort maatregelen. Dit leidt tot EU-medeplichtigheid aan het stuk maken van de Iraanse oppositie, en dat kan volgens mij niet de bedoeling zijn.
Ten slotte nog een persoonlijk woord aan het adres van de minister-president. Dit was -- de vorige spreker zei dat ook al -- vermoedelijk zijn laatste Europese Raad. Wij kennen deze minister-president als een premier die erin geslaagd is, een sterk Europees profiel voor Nederland, maar ook voor de minister-president zelf neer te zetten. Hij is in Europa bekend geworden als de man uit Nederland die meer Europeaan is dan Nederlander. Ik denk dat wij de minister-president, gezien zijn doelstelling voor dit kabinetsbeleid, daarmee kunnen feliciteren. Uit de mond van deze woordvoerder mag dat worden opgevat als een groot compliment.
24 juni 2010 omstreeks 10:47 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Mevrouw Wiegman heeft laten weten dat zij niet zal deelnemen aan dit debat, zodat ik het woord geef aan de heer Ormel van het CDA.
24 juni 2010 omstreeks 10:59 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Voorzitter. Ik zie dat mijn nieuwe collega Braakhuis niet aanwezig is, maar namens de CDA-fractie wil ik hem van harte willen feliciteren met zijn maidenspeech. Ik was onder de indruk van de serieuze wijze waarop hij zijn speech hield. Hij heeft zich voordat hij Kamerlid werd ingezet voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, en hij heeft door nu al hier zo te staan laten blijken dat hij een zeer waardige collega zal zijn, die zich volledig zal inzetten voor verantwoord politiek bedrijven. Ik wens hem veel succes. Dat kan ik nog niet doen aan het adres van de andere leden die straks hun maidenspeech houden. Maar dit wilde ik graag gezegd hebben.
24 juni 2010 omstreeks 10:59 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
En ik wil u graag denken voor het feit dat u deze mooie traditie als "nestor" van dit gezelschap levend houdt!
24 juni 2010 omstreeks 11:00 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Voorzitter. Deze Europese Raad stond terecht wederom in het teken van financieel-economische vraagstukken. De recente eurocrisis is ontstaan door gebrek aan discipline in het macro-economische beleid. Vooral Griekenland heeft zich langdurig niet gehouden aan de verplichtingen van het Verdrag van Maastricht, en het Stabiliteits- en groeipact. De heer Ruding gaf in de Van der Grinten-lezing die op 9 juni, op verkiezingsdag, is gehouden, een messcherpe analyse. Hij pleitte voor grote prioriteit, voor het behoud van stabiliteit en vertrouwen door de uit de hand gelopen overheidsuitgaven terug te dringen. Een goed advies voor de partijen die op dit moment meedoen aan de informatie. Hij geeft ook aan dat meer stabiliteit, meer discipline in de vorm van strengere beleidsafspraken en meer intensieve financieel-economische integratie nodig zijn.
Dit zal, aldus Ruding, onvermijdelijk leiden tot vermindering van de nationale soevereiniteit op financieel-economisch gebied. Ik krijg graag een reactie van de minister-president op de woorden van de heer Ruding.
De eurocrisis dwingt de eurolanden om een meer solide basis voor de euro te creëren. Tijdens deze raad is gesproken over aanscherping van de begrotingsdiscipline en macro-economisch toezicht. In oktober komt de werkgroep van Van Rompuy met haar eindrapport. Kan de minister-president aangeven wat hij verwacht en of hij kan instemmen met de lijn zoals deze door Van Rompuy op deze Raad is voorgelegd?
De resultaten van de stresstest van de grootste 25 Europese banken zullen in juli openbaar worden gemaakt. De CDA-fractie vindt dit in principe positief. Dit wordt gedaan om vertrouwen te wekken en geruchten te ontkrachten. In de Verenigde Staten is dit ook gedaan. Daar was het succesvol. In hoeverre maken Nederlandse banken deel uit van deze groep van 25? Kan de minister-president zeggen wat hij vindt van de openbaarmaking en wat hij verwacht wat dat voor de Nederlandse banken zal betekenen?
De EU-leiders zijn het eens geworden over een bankenheffing. Het is ons echter nog onduidelijk hoe deze bankenheffing er concreet uit komt te zien. De ministers van Financiën van de G20 zijn er nog niet uit. In het Verenigd Koninkrijk komt een bankenheffing over de waarde van de bezittingen van een bank. Andere landen, zoals Frankrijk en Duitsland, geven aan wat te zien in een heffing over financiële transacties, de zogenaamde Tobintaks. Barroso spreekt in zijn brief over de G20 over een global financial transaction tax. Wordt dat niet een bankcliëntheffing?
De CDA-fractie staat positief ten opzichte van een bankenheffing, maar vraagt wel aandacht voor de volgende randvoorwaarden.
1. Pas op voor stapeling. Denk aan de Basel-3-overeenkomst.
2. Let op de timing. Een heffing zou overal tegelijkertijd moeten starten.
3. Een eventuele heffing moet proportioneel zijn en de revenuen zullen moeten gaan naar de nationale schatkisten.
4. Een heffing, liefst wereldwijd, maar in ieder geval met de Verenigde Staten.
De geannoteerde agenda voor de komende G20-Top, waar wij vandaag ook over spreken, is op dit punt onduidelijk. Wat wordt de inzet tijdens de G20 van Europa?
De voorzitter van het Europees Parlement, de heer Buzek, gaf in een speech op de afgelopen Europese Top aan dat wij volledig transparant moeten zijn naar onze burgers. De creditcardcultuur van leven op geleend geld moet ophouden. Wij moeten aan onze burgers vertellen dat zij meer uren moeten werken, later met pensioen kunnen en moeten leven binnen hun financiële mogelijkheden, aldus Buzek. Wordt deze boodschap in iedere Europese lidstaat op deze wijze verwoord? Graag krijg ik een reactie van de minister-president.
Met veel aplomb is de Reflectiegroep onder leiding van oud-premier González destijds aan het werk gegaan. In deze groep zat ook de heer Rem Koolhaas. De presentatie van het rapport viel ongelukkigerwijze samen met het uitbreken van de Griekse crisis. Het rapport is nu min of meer in de coulissen aangeboden aan de Raad. In conclusie 22 wordt de Reflectiegroep bedankt en dat was het dan. Wat gebeurt er nu? Verdwijnt dit rapport in een la? Wat doet Nederland met dit rapport? Is het zinvol om dit rapport bijvoorbeeld naar de informateur te zenden?
Volgens het Verdrag van Lissabon bestaat het Europees Parlement uit 751 leden. Daar komen nu 18 leden bij, maar 3 Duitse leden gaan er voorlopig niet uit. Het resultaat is dat wij nu een parlement krijgen met 754 leden. Daarvoor is een verdragswijziging nodig. Kan de minister-president aangeven wanneer en op welke wijze dit wordt voorgelegd aan ons parlement?
De Europese Raad is akkoord gegaan met het openen van de EU-toetredingsonderhandelingen met IJsland. De CDA-fractie steunt de lijn van de regering, maar heeft in het algemeen overleg voorafgaand aan de Raad gevraagd of ontwerpconclusie 25 wel voldoende stevig was.
IJsland behoort te voldoen aan de EER-verplichtingen. Wat vindt de minister-president nu? Zijn er aanpassingen aangebracht op conclusie 25 en acht de minister-president deze voldoende stevig?
Ten aanzien van Iran is op deze Raad eigenlijk niets besloten. De Raad Buitenlandse Zaken wordt uitgenodigd om op de volgende zitting, op 26 juli, een besluit te nemen over sancties. Waarom zolang wachten? Is er ook gesproken over de zorgelijke mensenrechtensituatie in Iran?
Voorgaande sprekers hebben lovende woorden gesproken tot de minister-president. Ik sluit mij daar graag en van harte bij aan, waarbij ik wel gezegd wil hebben dat wij nog maar moeten afwachten of dit de laatste top van de minister-president zal zijn.
24 juni 2010 omstreeks 11:00 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Mevrouw de voorzitter. Allereerst natuurlijk ook namens de fractie van D66 felicitaties aan de heer Braakhuis.
D66 wil niet minder maar meer Europa. Dat is nodig om de Europese kenniseconomie tot de meest concurrerende en krachtige van de wereld te maken. Herman van Rompuy wees afgelopen dinsdag in zijn Europa-lezing dan ook terecht op twee punten. Ten eerste vertaalt het afnemende economische gewicht van Europa zich in afnemende politieke macht. Ten tweede is de oplossing daarvoor niet minder maar juist meer samenwerking. In het licht van de economische ontwikkeling is begrotingsdiscipline natuurlijk een belangrijke en urgente stap. Waar nationale staten falen, biedt Europa oplossingen met afdwingbare financiële kaders, met controle op de begroting door de Europese Commissie en met stevige sanctiemogelijkheden. Vraag in dit parlement is natuurlijk welke rol Nederland daarin speelt. Wachten wij af en laten wij ons leiden door andere landen of komen wij zelf met initiatieven? Staan we op de rem of gaan wij andere landen overtuigen met goede ideeën en verstandige voorstellen? De minister-president zei onlangs dat de Nederlandse visie op de EU in 2030 nog voor de formatie naar de partijen zou worden gestuurd. Het is natuurlijk een kwestie van appreciatie of je het idee hebt dat de formatie al begonnen is of dat dat nog wel even gaat duren, maar ik heb het gevoel dat de formatie al een beetje op stoom ligt. Kan de minister-president daarom toezeggen wanneer wij die concrete visie kunnen ontvangen?
De crisis in de verschillende landen legt tegelijkertijd de zwaktes van de Europese economie pijnlijk bloot. Ik denk dat het weekend van 7-9 mei, het weekend van alle hens aan dek, nooit meer mag voorkomen. Het was een weekend waarin regeringsleiders en ministers van Financiën een pakket ad-hocmaatregelen moesten nemen om de Europese economie te beschermen. Dat mag dus niet meer gebeuren. Gelukkig is op de Europese top afgesproken en hebben de regeringsleiders gezegd dat coördinatie van het economisch beleid echt dringend noodzakelijk is. Wij zijn het daar van harte mee eens, want het niet afdwingbare herenakkoord uit het verleden blijkt onvoldoende te zijn. Het Stabiliteits- en Groeipact is sinds 2005 sterk verzwakt, onder anderen door onze vrienden in Duitsland en Frankrijk. Het losse herenakkoord van toen zou in de visie van D66 een hardere afdwingbare verdragsstatus moeten krijgen. Is de regering dat met ons eens? Ik ben ook benieuwd wat er wordt verstaan onder "een economische regering" of "een gecoördineerd economisch beleid". Welke modellen ziet de regering daarbij voor zich en aan welke taken en bevoegdheden wordt hierbij gedacht? Hierop krijg ik graag een reactie van de regering.
Het is duidelijk dat er twee verschillende visies op de EU 2020 en op de economische governance zijn: de communautaire aanpak en de intergouvernementele aanpak.
Ik zal nu twee redenen noemen om de bevoegdheden van de Europese Commissie met betrekking tot de begrotingsdiscipline van de EU-landen en de EU 2020 te versterken.
De eerste reden is dat de intergouvernementele aanpak van de afgelopen jaren suboptimaal heeft gewerkt. Er is bovendien geen enkele reden om aan te nemen dat die de komende jaren sterk zal verbeteren. De tweede reden is dat als wij de Europese Unie volwaardig willen laten meedoen in de wereldeconomie. Dan zullen binnen Europa niet de landen met elkaar moeten concurreren, maar de bedrijven. Het is dus verstandig om de regie over een toekomstig stelsel van regels, monitor- en sanctiemechanismen nadrukkelijk aan de Europese Commissie te geven. Depolitisering en juridische instrumenten zijn hierbij de toverwoorden. In plaats van de Ecofin moet men de Commissie bevoegd maken om sancties op te leggen. Hoe kijkt het kabinet aan tegen de omvorming van de huidige adviesfunctie van de Commissie tot een beslisfunctie? Wat doe het kabinet eraan om dat te bewerkstelligen?
Solide banken vormen de financiële ruggengraat van Europa. De kredietcrisis heeft nogmaals bewezen hoe verweven de Nederlandse, Europese en internationale financiële markten zijn. Om de kosten van maatregelen in de financiële sector te dekken, wordt nu een bankenheffing geopperd. Dit idee lijkt op het eerste gezicht sympathiek, maar hoe wordt precies vormgegeven aan die heffing? Wordt de heffing gebaseerd op de balansen van banken? Wordt de heffing wereldwijd, Europees of per land geregeld? Wordt die bovendien gebruikt als buffer om de gemaakte kosten te dekken? Op welke specifieke problemen in de financiële sector wordt die bankenheffing eigenlijk gericht? Is de bankenheffing verder een losstaande maatregel of een onderdeel van een veel breder pakket om de stabiliteit in de financiële markten te borgen? Op welke manier maakt de bankenheffing trouwens onderdeel uit van de plannen om de Europese financiële sector te versterken? Hoe zit die bankenheffing in elkaar? Dat is natuurlijk de achtergrond van mijn vragen, want de bankenheffing kan natuurlijk nooit een afkoopsom zijn om verder niets meer te doen. Ik ontvang graag een heldere reactie hierop.
D66 is verheugd om te horen dat de Europese Raad leidend wil optreden in de G20. Mijn fractie vraagt zich echter wel af wat deze leidende rol in Toronto precies inhoudt. Zal de Europese Unie met één woordvoerder spreken om de mondiale aanpak voor heffingen en belastingen op financiële instellingen in te voeren? Wie gaat daarover het woord voeren? Laten Sarkozy en Merkel dat over aan de Spaanse voorzitter Zapatero of doet iemand anders dat? Kan de minister-president in dit kader duidelijkheid scheppen?
Tot slot heb ik nog een aantal opmerkingen over het ontwerp van de SWIFT-overeenkomst. Daarover is ook al even gesproken. Aanstaande maandag moet die goedgekeurd worden op de Landbouw- en Visserijraad. Dat lijkt ons niet passend. Het Europees Parlement heeft geëist om binnen drie jaar ervoor te zorgen dat er een systeem komt om bankendata op het Europees grondgebied te filteren in plaats van in de Verenigde Staten. Maakt dit kabinet zich sterk voor deze eis van het Europees Parlement?
Hier flikkert nu een rood lampje waarop staat: afronden. Dat zal ik ook doen, want ik ben nog niet toe aan een slotwoord voor de minister-president waarin ik hem huldig en bedank. Ik zou dat heel graag doen, maar dat lijkt mij op dit moment prematuur. Het kan immers nog wel een tijdje duren. Ik zie uit daarom uit naar zijn beantwoording van mijn vragen.
24 juni 2010 omstreeks 11:08 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Het woord is aan de heer Dijkgraaf, die zijn maidenspeech zal houden.
24 juni 2010 omstreeks 11:17 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Voorzitter. Het treft zeer dat mijn maidenspeech over het verslag van de Europese Raad mag gaan. Dit spoort niet alleen mooi met mijn achtergrond als econoom, maar ik werd ook getroffen door een zin uit het verslag. Eerlijk gezegd kon ik een juichkreet niet onderdrukken. Die juichkreet werd uitgelokt door de zin dat de minister-president aangaf dat het SGP versterkt moet worden.
Ik waardeer het zeer dat de minister-president het internationale belang van de SGP nu ook zo royaal erkent!
Gezien de oplopende tekorten is het goed dat de 2020-strategie beoogt om de Europese trein weer structureel op de rails te krijgen. Ik refereerde zojuist niet voor niets aan de noodzaak om het Stabiliteit- en Groeipact, het SGP, te versterken en te handhaven. Ook richting G20 vinden wij het cruciaal dat overheden toegroeien naar een evenwichtig begrotingsbeleid. De SGP-fractie blijft het echter onwenselijk vinden dat Europa verantwoordelijkheden naar zich toetrekt die haar niet toebehoren. Nu zijn de beleidsterreinen onderwijs, sociale zaken, werkgelegenheid en sociale samenhang aan de beurt. Lopen we niet het risico hiermee het paard van Troje binnen te halen?
Dit doet niets af aan het belang van een langetermijnstrategie. Ik maak mij grote zorgen over de langetermijnconcurrentiepositie van de EU in een globaliserende wereld. Wat gaat de regering doen om ervoor te zorgen dat de EU niet wegglijdt ten opzichte van de BRIC-landen: Brazilië, Rusland, India en China?
De openbaarmaking van de stresstest dwingt banken die onterecht geen schoon schip hebben gemaakt dat alsnog te doen. Dat heeft zo zijn voordelen. Ik maak mij wel zorgen over de effecten van de openbaarmaking op zo'n korte termijn. Hoe groot schat de minister-president het risico in dat banken hun kapitaalbehoefte niet op tijd op orde krijgen en welke maatregelen zijn nodig om dit risico te ondervangen?
De SGP-fractie is voor een bankenheffing die gerelateerd wordt aan het risicoprofiel van banken. Daarmee willen wij bereiken dat te veel risico-opzoekend gedrag wordt afgeremd en dat de opbrengst daarvan wordt aangewend om de staatsschuld te verkleinen. Mijn vraag is wel of een dusdanige vorm gekozen kan worden dat de banken die zich goed gedragen niet worden gestraft.
Het gelijke speelveld is de spil waar het om draait bij de introductie van een bankenheffing. Daarover heeft mijn fractie nog grote zorgen, omdat het erop lijkt dat ieder land een eigen invulling kan kiezen. Welke concrete inzet hanteert de regering om een gelijk speelveld tussen banken binnen en buiten de Europese Unie en de kredietverstrekking te garanderen?
De houding van de Europese Unie ten opzichte van de nucleaire ambities van Iran blijft teleurstellend. Een recent rapport van het Clingendaelinstituut maakt volstrekt helder dat diplomatie en internationale sancties geen enkele invloed hebben op het Iraanse regime. Het rapport concludeert dat op deze wijze Israël wordt gedwongen om een einde te maken aan de Iraanse nucleaire dreiging. Hoe beoordeelt de minister deze analyse? Zal Israël op onze onvoorwaardelijke steun kunnen rekenen? Vindt de regering de aanscherping van de VN-sancties ver genoeg gaan?
Heel concreet vraag ik naar de uitvoering van de motie-Van der Staaij, waarin de regering is gevraagd te bevorderen dat de EU het Iraanse revolutionaire gardekorps op de Europese lijst van terroristische organisaties plaatst. Is dit op deze top aan de orde geweest? Zo ja, met welk resultaat?
Ik grijp net als anderen de gelegenheid aan om de minister-president hartelijk te danken voor zijn zeer grote inzet binnen Europa. Met de heer Ormel hoop ik dat vandaag niet de laatste keer is dat wij elkaar spreken. Wij moeten afwachten hoe het loopt. Mijn fractie heeft in ieder geval grote waardering voor de bijdrage van de minister-president aan de toekomst van Nederland binnen de EU.
Tot slot een opmerking over mijn diepste motivatie. Ik ben dankbaar Kamerlid te mogen zijn. Ik hoop dat mijn inzet ertoe bijdraagt dat Nederland een goede toekomst tegemoet gaat. Mijn vaste overtuiging is dat het vinden van het goede niet los kan staan van Bijbels genormeerde politiek. David geeft in psalm 4 antwoord op de vraag: Wie zal ons het goede doen zien. Hij wijst dan op God en vraag of God Zijn licht over ons wil laten schijnen. Want dan, aldus David, heb ik meer vreugde in mijn hart dan toen er koren en wijn in overvloed was. Dat geeft rust en vrede. David eindigt met de conclusie dat het geloof in God ons zeker doet wonen. Die toekomst wens ik allen toe.
24 juni 2010 omstreeks 11:18 via Europese Top - Link - Delen
Debatitem
Dank u wel. Aan mij de eer om u als eerste te feliciteren. Volgens mij hebben wij in u een waardig opvolger van de heer Van der Vlies. De heer Van der Vlies is er vandaag overigens ook bij en heeft uw maidenspeech kunnen beluisteren. Wij wachten nog even met de verdere felicitaties tot de schorsing na de inbreng van de Kamer in eerste termijn.
24 juni 2010 omstreeks 11:24 via Europese Top - Link - Delen
Titel: Europese Top
Omschrijving: Aan de orde is het debat over het verslag van de Europese top.
Vergadering: Nummer (24 juni 2010)
Voorzitter: Gerdi Verbeet
Disclaimer: Uit deze ongecorrigeerde tekst mag niet worden geciteerd. Aan deze tekst kunnen geen rechten worden ontleend.
Sprekers in dit debat:
“Ehm... waar zat dat knopje om een bonnetje uit te printen nou ook al weer?”
Wolq helpt om software en het web gebruiks-vriendelijker te maken, zodat uw klanten nooit meer hoeven te zoeken naar een bepaalde funtie. Ook bedenken wij innovatieve oplossingen, zoals Publitiek, voor complexe vraagstukken.
Benieuwd wat wij voor u kunnen betekenen?