Adoptieverlof

Debat in de Tweede Kamer op 19 mei 2010

  1. De algemene beraadslaging wordt geopend.

    19 mei 2010 omstreeks 10:28 via Adoptieverlof - Link - Delen

  2. Voorzitter

    Ik heet behalve de indienster en de minister als adviseur, ook welkom de heer Wim Tönissen die mede voor de ondersteuning zorg draagt.

    19 mei 2010 omstreeks 10:28 via Adoptieverlof - Link - Delen

  3. Ineke van Gent (GroenLinks)

    Mevrouw de voorzitter. Laat ik beginnen met steun en hulde uit te spreken aan de initiatiefneemster mevrouw Fatima Ko?er Kaya van D66 en natuurlijk ook aan haar medewerker voor het maken van dit initiatiefwetsvoorstel. Daarmee is de verrassing meteen al weg, maar ik heb straks nog wel een paar kritische opmerkingen. Het maken van een initiatiefwetsvoorstel is altijd een hele klus, maar het is ook prachtig als het vanuit de Kamer komt. Voorgesteld wordt om het interlandelijke adoptieverlof uit te breiden naar zes weken.

    GroenLinks vindt dat adoptiekinderen en hun adoptieouders voldoende tijd moeten krijgen om aan de nieuwe gezinssituatie te wennen en een goed begin te kunnen maken met het hechtingsproces. Het is voor adoptiekinderen van groot belang om een goede start met de nieuwe ouders of ouder te maken. Gezien het belaste verleden van veel adoptiekinderen is er een verhoogd risico op hechtingsproblemen. Het opbouwen van een emotionele band kost extra tijd. De huidige vier weken zijn in veel gevallen niet eens voldoende om het kindje uit het buitenland op te halen vanwege de lange procedures aldaar. Ook bij aankomst in Nederland moet nog een groot aantal procedurele zaken worden afgerond.

    Steeds vaker zijn adoptiekinderen al wat ouder, steeds vaker zijn zij gehandicapt en steeds vaker worden meer broers en zussen tegelijkertijd geadopteerd. Deze kinderen hebben nog meer extra aandacht nodig. Daarom heb ik al in 2001 bij de behandeling van de Wet arbeid en zorg een amendement ingediend om het adoptieverlof uit te breiden naar zes weken, vier weken voor hechting en twee weken voor de procedurele kanten van de adoptie. Dat amendement kreeg toen alleen steun van de SP-fractie. Men zal begrijpen dat ik vandaag dus dubbel blij ben omdat -- het heeft even geduurd -- inmiddels ook de D66-fractie ervan doordrongen is dat vier weken te kort is.

    De termijn is wel erg beperkt. D66 is weliswaar om, maar was dat in 2006 meer dan nu het geval is. Toen heeft mevrouw Ko?er Kaya nog een amendement ingediend waarmee zij het adoptieverlof wilde uitbreiden naar tien weken. Wat jammer dat zij nu zoveel meer bescheiden is. De vraag aan haar is: waarom? Zijn het de kosten? Het is natuurlijk crisis, maar een uitbreiding naar tien weken zou, als wij de rekensom van mevrouw Ko?er Kaya aanhouden, in haar voorstel 2,8 mln. extra kosten. Dat is bovenop de twee weken extra van mevrouw Ko?er Kaya zelf, die 1,4 mln. kosten.

    In het initiatiefwetsvoorstel wordt uitgegaan van vier weken hechtingsverlof. Dat is erg weinig in vergelijking met bijvoorbeeld het bevallingsverlof, maar ook in vergelijking met andere landen. Mevrouw Ko?er Kaya wijst daar ook op in haar memorie van toelichting en wil met het voorliggende wetsvoorstel het mogelijk maken "om ons land aan deze

    negatieve uitzonderingspositie te laten ontkomen." Deze woorden zijn mij uit het hart gegrepen. Met de beperkte uitbreiding van vier weken naar zes weken bungelen wij echter nog steeds onderaan in Europa, zoals wel vaker. Ik denk even terug aan mijn eigen initiatiefvoorstel voor het vaderverlof. Ook daarmee bungelt Nederland onderaan in Europa. Helaas blijft dat nog even zo, met dank, zo moet ik helaas ook zeggen, aan de Partij van de Arbeid.

    Nog een paar opmerkingen tot slot. Bij de laatste begrotingsbehandeling bleek dat ontwikkelingshulp bij D66 ook wordt gezien als een bezuinigingspost van 300 mln. Wij zullen het met elkaar eens zijn dat het mooi is dat adoptiekinderen in Nederland de kans krijgen op een letterlijk en figuurlijk rijke opvoeding van liefdevolle ouders. Maar nog mooier is het natuurlijk als kinderen niet om sociaaleconomische redenen voor adoptie afgestaan worden, maar kunnen opgroeien in hun eigen land, bij hun eigen ouders en familie. Af en toe zie ik Spoorloos en steeds vaker zie je daar ouders die hun kind hebben afgestaan, omdat zij zelf te arm waren om hen op te voeden. Om dit soort ontzettend schrijnende situaties te voorkomen moet ontwikkelingshulp de laatste post zijn waarop we bezuinigen. Ik hoop dat D66 het daarmee eens is en dat morgen zal laten zien in haar doorrekening van het verkiezingsprogramma en, nog belangrijker, daarvoor pal zal staan als zij eventueel mee mag formeren.

    De GroenLinksfractie gaat instemmen met dit wetsvoorstel, maar ik overweeg nog wel twee amendementen in te dienen. Het eerste amendement gaat erover om het adoptieverlof uit te breiden naar 8 tot 10 weken, omdat wij de periode van 6 weken krap vinden. Ik hoor hierop graag een reactie van de indiener.

    Mijn tweede amendement gaat over het punt dat ook alleenstaanden kinderen adopteren. Dat geeft vaak nog meer complicaties en daarvoor is ook meer tijd nodig. Heeft de initiatiefnemer overwogen om voor alleenstaanden een extra periode van twee tot vier weken aan het verlof te plakken? Daarvoor zouden wij wel sympathie kunnen opbrengen.

    19 mei 2010 omstreeks 10:28 via Adoptieverlof - Link - Delen

  4. Boris van der Ham (D66)

    Even een kleine correctie over ontwikkelingshulp. Dat heeft een paar keer in onze tegenbegroting gestaan, dat klopt, maar in het verkiezingsprogramma van D66 is die bezuiniging teruggedraaid, dus op dat punt kunnen we nu echt vriendjes en vriendinnetjes zijn.

    19 mei 2010 omstreeks 10:37 via Adoptieverlof - Link - Delen

  5. Ineke van Gent (GroenLinks)

    Dat is heel verstandig van D66. Dan hebben zij zich toch wat aangetrokken van de kritiek die daarop is gekomen. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

    19 mei 2010 omstreeks 10:37 via Adoptieverlof - Link - Delen

  6. Boris van der Ham (D66)

    Voorzitter. Als we dan toch in de spreekwoorden en gezegden zitten, er is ook een gezegde dat als je iets snel gedaan wilt krijgen, je dat moet vragen aan iemand die het druk heeft. Mensen die alle tijd hebben, doen het vaak heel langzaam, maar bij iemand die het druk heeft, een kleine fractie bijvoorbeeld, komt er heel veel uit. Dat zien we ook bij mijn collega Ko?er Kaya, van wie wij dit jaar al het tweede initiatiefwetsvoorstel behandelen. Zij is enorm productief. Ik heb er vandaag ook alweer een gepresenteerd, samen met GroenLinks en mevrouw Timmer van de Partij van de Arbeid.

    Ik zeg altijd bij initiatiefwetsvoorstellen dat het van groot belang is dat de Kamer zoveel initiatieven neemt. Waar de regering het soms laat liggen, is het fantastisch dat de Kamer steeds vaker het recht van initiatief neemt en ervoor zorgt dat we hier heel elementaire, goede, inhoudelijke debatten kunnen voeren. Ik weet hoeveel werk mevrouw Koºer Kaya eraan heeft besteed, met haar medewerker, zowel deze als de vorige. Ik kan haar daarvoor alleen maar heel veel complimenten geven. Ik heb van dichtbij gezien hoe betrokken zij is bij dit onderwerp.

    Collega Ko?er Kaya stelt vandaag het kind en de adoptieouders centraal. Ik feliciteer haar van harte met dat initiatief, want bij een goed hechtingsproces zijn zowel de ouders als het kind zeer gebaat. Dit wetsvoorstel komt gedeeltelijk tegemoet aan het compenseren van de duur van het ophalen en het verblijf in het herkomstland. Met dit aanvullend adoptieverlof wordt ook een eenduidige regeling gecreëerd voor alle adoptiefouders bij interlandelijke adoptie, zodat zij niet meer afhankelijk zijn van de wil of onwil van de werkgever om mee te werken aan verlof. Met dit initiatief komt er meer rechtsgelijkheid tussen adoptiefouders, zowel landelijk als interlandelijk.

    In de wet wordt nu geen rekening gehouden met het verschil tussen landelijke en interlandelijke adoptie. Dat verschil is wel belangrijk, omdat het regulier verlof nu niet wordt besteed aan het hechtingsproces, zoals bedoeld in de Wet Arbeid en Zorg (Wazo), maar aan het ophalen van het kind en het verblijf in het herkomstland. In de memorie van toelichting is uitgebreid toegelicht hoeveel bureaucratie er in een land mee gepaard kan gaan om een kind op te halen. In de memorie van toelichting en in de nota naar aanleiding van het verslag worden de heel grote verschillen in de wereld wat dit betreft zeer inzichtelijk weergegeven.

    Bij interlandelijke adoptie betreft het steeds vaker oudere kinderen, meerlingen of kinderen met een medische geschiedenis of beperking. Deze kinderen zijn vooral gebaat bij een gezonde hechting aan het adoptiegezin en daarmee integratie in de Nederlandse samenleving. Uit onderzoek naar de ontwikkeling van interlandelijke adoptiekinderen blijkt dat een vroege en goede hechtingsrelatie tussen adoptiekind en adoptiefouders van invloed is op de ontwikkeling van het adoptiekind in de basisschoolleeftijd en in de adolescentie.

    Veilig gehechte adoptiekinderen blijken zich beter te ontwikkelen op sociaal en cognitief niveau.

    Wanneer is er sprake van gezonde hechting? Er is wat mij betreft sprake van gezonde hechting als het kind gevoelens van veiligheid en geborgenheid ontwikkelt. Dat is het geval wanneer het kind in afhankelijke situaties, bijvoorbeeld bij vermoeidheid of ziekte, contact zoekt met specifiek de adoptiefouder. Daar is dus tijd voor nodig.

    Andere landen maken onderscheid tussen landelijk versus interlandelijke adoptie, niet alleen Europese landen, maar ook internationaal. In de memorie van toelichting is hierover ook het een en ander geschreven. Nederland loopt achter met zijn relatief korte adoptieverlof. In de belangrijkste ontvangende landen -- België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Engeland, Spanje, Portugal, Italië, Noorwegen en Zweden -- varieert de duur van het adoptieverlof namelijk tussen de vier en zestien weken.

    Voor adoptiefouders is het verblijf in het herkomstland, behalve het afhandelen van de adoptieprocedure, ook een mogelijkheid om kennis te maken met het land, de sociale en economische omstandigheden en de gebruiken aldaar. Dat past bij de opvatting dat adoptie niet een nieuwe start is waarbij het verleden van een kind zo veel mogelijk moet worden uitgewist. Het is juist met het oog op de toekomst van het kind, waarin het mogelijk vragen zal stellen over zijn achtergrond, van belang om zo veel mogelijk bekend te zijn met de cultuur van het herkomstland.

    Voorzitter. Het zal u niet verwonderen dat dit deel van mijn fractie, de heer Pechtold en ik, groot voorstander is van het initiatief van mijn collega Ko?er Kaya. Ik heb toch nog een vraag. Veel toekomstige adoptieouders vragen mij hoe snel het initiatief wet kan worden. Ik zie dat er een mogelijkheid is dat een meerderheid zich achter het wetsvoorstel zal scharen. Er zijn inderdaad nog niet zo veel woordvoerders aan het woord geweest, maar het verleden heeft al wel laten zien dat er heel veel sympathie is voor het voorstel. Het is dan ook tijd om spijkers met koppen te slaan. Mocht het wetsvoorstel in de Tweede Kamer worden aangenomen en op korte termijn in de Eerste Kamer kunnen worden verdedigd, is het dan mogelijk om het wetsvoorstel met ingang van volgend jaar van kracht te laten worden? Wacht de indienster met andere woorden op het nieuwe kabinet of gaat zij gelijk na de verkiezingen verder met de behandeling?

    19 mei 2010 omstreeks 10:37 via Adoptieverlof - Link - Delen

  7. Margreeth Smilde (CDA)

    Voorzitter. Laat ik beginnen met een compliment aan de initiatiefneemster voor het wetsvoorstel. Het gaat om een zaak die terecht veel aandacht krijgt. Ik bedank haar ook voor de uitvoerige beantwoording in de nota naar aanleiding van het verslag. Vooral de vergelijking met andere Europese landen is interessant. Het is overigens wel goed om ons voor ogen te houden dat daarbij alleen de regelingen rond adoptieverlof zijn vergeleken. In Nederland hebben wij in de Wet arbeid en zorg een breed scala aan verlofregelingen, waarvan ook adoptieouders gebruik kunnen maken. Ik noem alleen maar het ouderschapsverlof dat in deze kabinetsperiode is verruimd van 13 naar 26 weken.

    Adopteren is een ingrijpend proces voor adoptiekind en adoptieouders. Ik kan mij dan ook voorstellen dat ouders de volledige periode van het adoptieverlof van vier weken willen besteden aan het wederzijdse hechtingsproces. In het geval van interlandelijke adoptie is er bovendien tijd nodig om het kind op te halen. Extra verloftijd bij interlandelijke adoptie valt dan ook te verdedigen.

    De CDA-fractie heeft in het verslag gevraagd of er problemen zijn voor aspirant-ouders om van hun werkgever extra verlof te krijgen. De initiatiefneemster antwoordde dat dit regelmatig voorkomt en dat zij daarom de adoptiefouders een wettelijk recht op twee weken extra verlof wil geven om hun kind op te halen. Zij onderbouwt deze stelling echter niet. Graag nodig ik haar uit om precies te zijn. Hoe groot zijn de problemen? En wat betekent het in concrete gevallen? Het is nu te vaag geformuleerd en het rechtvaardigt voor de CDA-fractie niet meteen een recht op betaald verlof. Bovendien varieert de duur van de periode om het kind op te halen per donorland. Waarom dan die keuze voor een verlenging met twee weken?

    De indienster stelt dat de werkgever niet altijd even goed meewerkt. Is dat zo? Kan zij dat aantonen? Als dat zo is, zal een werkgever dan eerder geneigd zijn zich in te spannen in het geval van een wettelijk recht op betaald verlof? Ik wil van de indienster kortom cijfers en een duidelijker onderbouwing van haar stelling dat werkgevers niet mee willen werken.

    Om ouders in staat te stellen hun adoptiekind op te halen en daarbij de volledige vier weken voor het hechtingsproces intact te laten, zou ook kunnen worden volstaan met onbetaald verlof. Is in de praktijk sprake van gebrek aan medewerking bij werkgevers als ouders onbetaald verlof willen opnemen? Dat zou ook een mogelijkheid zijn; dan wordt de rekening niet eenzijdig neergelegd. Als de indienster aantoont dat werkgevers inderdaad onvoldoende meewerken, overwegen wij om een amendement in te dienen op een wettelijk recht op onbetaald verlof; daarmee worden de vier weken voor het hechtingsproces intact gelaten.

    Daarnaast hebben wij vragen over de termijn die de indienster stelt. Is in alle gevallen twee weken nodig? Stelt elk donorland een bepaalde verblijfsperiode verplicht? Is het bijvoorbeeld ook nodig om twee weken adoptieverlof te krijgen als een kind uit Duitsland wordt geadopteerd?

    De CDA-fractie heeft dus nog flinke aarzelingen bij het wetsvoorstel en ik heb deze zo-even uiteengezet.

    19 mei 2010 omstreeks 10:47 via Adoptieverlof - Link - Delen

  8. Sadet Karabulut (SP)

    Ik kom terug op het vorige punt van mevrouw Smilde. Zij zei dat adoptieouders nu al vier weken verlof hebben voor interlandelijke adoptie. Zij vroeg zich af: als je al moet denken aan uitbreiding, waarom dan geen uitbreiding met onbetaald verlof? Wat is volgens haar het verschil tussen zwangerschaps- en bevallingsverlof, wanneer je zwanger wordt en met z'n tweeën een kind krijgt en waarbij je in totaal zestien weken betaald verlof hebt, en adoptieverlof, waarbij je een kind adopteert uit een heel ver land en het hiernaartoe haalt? Wat is het verschil dat voor haar maakt dat de ene ouder vier weken verlof krijgt, dat bovendien bij verlenging onbetaald is, en de andere ouder vier maanden?

    19 mei 2010 omstreeks 10:52 via Adoptieverlof - Link - Delen

  9. Margreeth Smilde (CDA)

    Het verschil is dat zwangerschaps- en bevallingsverlof mede is ingegeven door gezondheid van moeder en kind. Dat is het verschil. Natuurlijk is het hechtingsproces voor adoptieouders vergelijkbaar met het krijgen van een eigen kind, maar het verschil is de zwangerschap en de bevalling en alles wat erachteraan komt. Dat is het verschil en dat maakt ook het verschil voor het CDA.

    19 mei 2010 omstreeks 10:54 via Adoptieverlof - Link - Delen

  10. Sadet Karabulut (SP)

    Natuurlijk zit daar een verschil. Moeders hebben niet voor niets een verlofperiode om te bekomen en fysiek bij te komen van de bevalling. In het zwangerschaps- en bevallingsverlof zit voor de ouders, specifiek voor de moeder die is bevallen, echter ook de tijd en ruimte om aan het kind en de nieuwe situatie te wennen. Bij interlandelijke adoptie haal je een kind uit het buitenland, vaak uit het verre buitenland, hiernaartoe. Dan heb je ook heel lang de tijd nodig. Omdat het zulke ingrijpende veranderingen betreft -- een kind uit een ander land, uit een andere cultuur komt hiernaartoe -- is het ontzettend belangrijk om te hechten. Nu hebben ouders daar nauwelijks tijd voor, want de vier weken verlof die ze hebben, worden vaak besteed aan procedures in het buitenland. Waarom gunt het CDA deze ouders niet gewoon deze verlofmogelijkheden, te beginnen met een uitbreiding van twee weken, zodat ouders en kinderen ook bij adoptie de tijd krijgen om te hechten?

    19 mei 2010 omstreeks 10:54 via Adoptieverlof - Link - Delen

  11. Margreeth Smilde (CDA)

    Het is dezelfde vraag en ik heb hetzelfde antwoord. Daar ligt voor ons een cruciaal verschil.

    19 mei 2010 omstreeks 10:56 via Adoptieverlof - Link - Delen

  12. Sadet Karabulut (SP)

    Mevrouw Smilde is bepaald niet overtuigend. Dat vind ik heel jammer. Ik vind het betreurenswaardig dat het CDA deze groep ouders -- het gaat niet om een grote groep -- in de steek lijkt te laten.

    19 mei 2010 omstreeks 10:56 via Adoptieverlof - Link - Delen

  13. Voorzitter

    Dat was in ieder geval geen vraag.

    19 mei 2010 omstreeks 10:57 via Adoptieverlof - Link - Delen

  14. Boris van der Ham (D66)

    Er zijn ongeveer 746 interlandelijke adopties met Nederland per jaar. Dat stond ook in de nota naar aanleiding van het verslag. Dat is te overzien, ook in kosten; het zal geen aanzuigende werking hebben. Mevrouw Smilde gaf het voorbeeld van Duitsland. Kan zij zeggen -- het is bijna een retorische vraag -- hoeveel interlandelijke adopties er zijn met Duitsland? Nee! De indienster heeft een afweging gemaakt: als je in de wereld kijkt, is twee weken, grosso modo, heel redelijk; het zal niet alles dekken, maar het gaat in de richting van meer gelijkheid. Dat is toch alleszins redelijk? Het CDA, als gezinspartij, wordt nu gevraagd om steun te geven aan dit bescheiden, maar belangrijke wetsvoorstel. Naar mijn mening blijft mevrouw Smilde wel heel erg op de vlakte. Zij beschouwt alleen de keerzijden, die heel erg te overzien zijn en zeer beperkt zijn, en niet de grote voordelen die er zijn. Waarom doet zij dat?

    19 mei 2010 omstreeks 10:57 via Adoptieverlof - Link - Delen

  15. Margreeth Smilde (CDA)

    Ik heb ons uitgangspunt aangegeven. Ik ga mijzelf herhalen, maar goed. Wij zien het belang van vier weken hechtingsproces, maar wij hebben ernstige bezwaren tegen het eenzijdig neerleggen van de kosten van twee weken betaald verlof bij de werkgever. Omdat wij wel het belang zien, vraag ik de initiatiefneemster om uit te spreken dat de werkgevers niet meewerken. In dat geval kunnen wij het recht op onbetaald verlof regelen. Daarmee is in elk gewaarborgd dat de kinderen kunnen worden opgehaald. Dat uitgangspunt delen wij namelijk met u en met de initiatiefneemster. Wij maken echter een andere keuze.

    19 mei 2010 omstreeks 10:58 via Adoptieverlof - Link - Delen

  16. Boris van der Ham (D66)

    U erkent dat die twee weken niet goed gebruikt kunnen worden voor een hechtingsproces. U erkent dat en dat is goed. Ik kom in dit verband graag te spreken over het bedrag. Het gaat om 746 mensen per jaar; daarmee is een zeer beperkte hoeveelheid geld gemoeid, ongeacht of het gaat om het bedrag dat mevrouw Ko?er Kaya noemt of het hogere bedrag dat ook wel wordt genoemd. Dat is in elk geval allemaal zeer overzichtelijk, zeker vergeleken met allerlei andere processen. Er vindt geen aanzuigende werking plaats. Ik denk dan ook: is het niet-vergoeden van die kosten echt zo'n overtuigend bezwaar voor de CDA-fractie, zelfs als het het gezinsbeleid betreft?

    19 mei 2010 omstreeks 10:59 via Adoptieverlof - Link - Delen

  17. Margreeth Smilde (CDA)

    Het moet in een bepaalde context worden gezien. Mevrouw Van Gent refereerde al aan haar eigen wetsvoorstel. Wij behandelen hier met grote regelmaat wetsvoorstellen waarin steeds sprake is van een beperkt bedrag. De CDA-fractie is heel consequent. Zij wil de verloven regelen waar dat nodig is. Een en ander is onder meer geregeld in de Wet arbeid en zorg. Als zaken verder geregeld kunnen worden tussen werkgevers en werknemers zelf, dan geeft mijn fractie daaraan de voorkeur. De lijn die ik hier neerzet, is niet anders dan de lijn die ik namens de CDA-fractie heb gevolgd in de debatten over het GroenLinks-initiatief voor het babyverlof.

    19 mei 2010 omstreeks 11:00 via Adoptieverlof - Link - Delen

  18. Ineke van Gent (GroenLinks)

    Voorzitter. Ik begrijp het toch niet helemaal. Mevrouw Smilde zegt dat zij er erg aan hecht dat het hechtingsproces op een goede manier kan plaatsvinden. Vervolgens zegt zij dat zij eraan hecht dat het geen cent kost. Bovendien hecht zij eraan dat het niet wettelijk wordt geregeld. Mevrouw Smilde erkent dat er een probleem is en dat het goed zou zijn om dat op te lossen. Wat gaat het CDA concreet doen, behalve tegen de werkgevers zeggen "doe het" en tegen de mensen zeggen "als je het zo nodig wilt, dan moet je maar onbetaald verlof opnemen". Denkt mevrouw Smilde nu werkelijk dat adoptie alleen voor rijke mensen is?

    19 mei 2010 omstreeks 11:02 via Adoptieverlof - Link - Delen

  19. Margreeth Smilde (CDA)

    Ik vraag allereerst de initiatiefneemster om precies aan te geven of de werkgevers weigeren en of dat een groot probleem is. Verder ziet mijn fractie niet in waarom het eenzijdig bij de werkgever moet worden neergelegd. In dit verband doet het niet zo veel terzake of adoptieouders al dan niet rijk zijn. Het gaat mij om de consistente lijn die de CDA-fractie volgt. Waar nodig gaat mijn fractie voor verlof. Ik ben het met iedereen eens dat die vier weken hechtingsverlof nodig is. Waar het niet nodig is, wil mijn fractie eerst proberen om het tussen werkgevers en werknemers te laten regelen om zo op een verantwoorde manier de loonkosten beperkt te houden. Daarbij hebben wij namelijk ook allemaal baat.

    19 mei 2010 omstreeks 11:03 via Adoptieverlof - Link - Delen

  20. Ineke van Gent (GroenLinks)

    Het lijkt op één grote langzaamaanactie, maar goed, dat zijn wij gewend van het CDA. De consistente lijn is gratis medeleven: wel zeggen dat het belangrijk is en het vervolgens niet willen regelen. Mevrouw Smilde spreekt over de sociale partners, maar de werkgevers die er nu aan meewerken, zullen het alleen maar toejuichen dat werkgevers die niet willen meewerken ook over de brug komen. Ik vraag mij dus af wat het probleem is. Wat is bovendien het alternatief? Dat is er gewoon niet. Of komt mevrouw Smilde nog met een konijn uit de hoek waarmee zij het wel goed regelt voor de adoptieouders en het hechtingsproces? Ik hecht daar erg aan.

    19 mei 2010 omstreeks 11:04 via Adoptieverlof - Link - Delen

Over dit debat

Bericht van de makers

“Onze medewerkers moeten eerst op training voordat ze ons intranet begrijpen. Dat moet toch beter kunnen!”

Wolq helpt om software en het web gebruiks-vriendelijker te maken. Zo bespaart u veel geld op trainingen. Ook bedenken wij innovatieve oplossingen, zoals Publitiek, voor complexe vraagstukken.

Benieuwd wat wij voor u kunnen betekenen?

Lees meer over onze diensten op Wolq.nl