Publitiek

Pierre Heijnen (PvdA)

Voorzitter. Het was een van mijn fractiegenoten -- voorzitter, helpt u mij even; o ja, het was mevrouw Arib! -- die ons in deze Kamer voorhield dat wat er in Brazilië gebeurde toch wel heel erg was. Ik doel op het ontbreken van een mogelijkheid voor onze consulaire dienst om een paspoort of reisdocument te weigeren aan iemand die dat was afgenomen, omdat hij zich had schuldig gemaakt aan kinderporno. Ik ben de staatssecretaris dankbaar dat zij adequaat heeft gereageerd en dat zij nu voorstelt, deze maas in de wet te dichten. Het druist echt in tegen het rechtsgevoel van eenieder dat wij gedwongen zijn -- zo was de situatie namelijk -- om mee te werken aan de vlucht van een dergelijke misdadiger. Daar wordt dus nu een eind aan gemaakt.

Dat gezegd hebbende, moeten wij nu kijken naar de zorgvuldigheid waarmee dat gebeurt.

Het debatje dat ik net entameerde met de heer Brinkman, gaf blijk van de zorgvuldigheid die wij hier in dit huis willen betrachten met betrekking tot Nederlanders die in den vreemde vervolgd worden, net als de maidenspeech van mevrouw Hachchi, waarmee ik haar heb gecomplimenteerd. Wij willen ons namens de Partij van de Arbeid aansluiten bij de balans die daarin is gezocht. Het roept wel de vraag op of ambassadeurs en medewerkers op buitenlandse posten ergens bij het ministerie van Buitenlandse Zaken te rade gaan indien zij met dergelijke vragen komen te zitten. Ik geloof dat ik minder voel voor richtlijnen en kaders, want iedere situatie is anders. Ik vind wel dat een ambassadeur of een medewerker van een ambassade in welk land dan ook onmiddellijk naar Buitenlandse Zaken moet kunnen bellen om zich te laten bijstaan bij afwegingen, best ingewikkelde afwegingen, lijkt mij. Ik kan mij dit zo voorstellen. In de balans tussen humaniteit jegens rijksgenoten en het willen aanpakken van een misdrijf in het land waar dat door een rijksgenoot is gepleegd, kun je niet altijd van tevoren met criteria uit de voeten.

Ik begrijp nu beter dat het amendement van de heer Brinkman naar aanleiding van deze kwestie is ingediend. Dat amendement betreft de vraag hoe wij omgaan met mensen die in Nederland de wet inzake rijksdocumenten in ernstige mate hebben overtreden. Die vraag staat eigenlijk niet op de agenda van vandaag, maar laat ik namens mijn fractie zeggen dat ik daar best eens het gesprek over aan wil, zij het niet in het kader van deze behandeling. Laat ik daarbij zeggen dat ik ook vragen heb over die praktijk. Ik richt mij mede tot de staatssecretaris. Ik heb mij laten vertellen dat het OM in Nederland terughoudend is met het plaatsen van mensen op de signaleringslijst van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, omdat er beroep en bezwaar tegen mogelijk is en omdat mensen opzien tegen de procedures die dat met zich zou brengen om iemand voor te dragen voor de lijst van signalering van paspoorten en identiteitsbewijzen. Ik wil graag eens over dit signaal uit de praktijk met het kabinet in gesprek, maar apart en niet vandaag. Ik wil dat aangaan aan de hand van een rapportage over hoe de relatie tussen het strafrecht en reisdocumenten, paspoorten in de praktijk is. Dan wil ik ook echt signalen uit de praktijk hebben, want dat ene signaal van mij via de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken zal niet representatief zijn, al is het voor mij wel voldoende om de staatssecretaris deze vraag nadrukkelijk te stellen.

23 juni 2010 omstreeks 13:21 via Weigeren reisdocument - Link - Delen