Publitiek

Coskun Çörüz (CDA)

Voorzitter. In Culemborg wonen 27.000 mensen, van wie 1000 van Molukse oorsprong en 2000 van Marokkaanse oorsprong. Een groep jongeren van Marokkaanse en Molukse komaf verpest het voor iedereen. Zij veroorzaken overlast, maken zich schuldig aan vandalisme en/of echte criminaliteit, intimideren bewoners en zijn agressief en gewelddadig tegen politie en hulpverleners.

Respectvol in het leven staan is iets wat je mee moet krijgen in je opvoeding. De ongeregeldheden tijdens de jaarwisseling, Hoek van Holland, Gouda, Ede, Nijmegen en Culemborg zijn onzes inziens allemaal voorbeelden van gebrek aan respect voor andermans leven of spullen. Opvoeden, respect bijbrengen, gezag accepteren, dat is de eerste stap. Dat lijkt wel eens vergeten te worden. Men roept om hard optreden. De ME moet komen! De fase daarvoor, respect voor het mijn en het dijn, moet niet worden overgeslagen. Direct in de slachtofferrol schieten, zoals sommige Marokkanen proberen te doen, moet worden afgeleerd.

Terweijde is een knooppunt van problemen: groepscultuur, territoriumdrift, vooral van jongeren, schooluitval, drop-outs en werkloosheid. Dit proces wordt nog eens als volgt versterkt: Molukkers vinden dat zij destijds aan hun lot werden overgelaten en dat Marokkanen worden gepamperd. Van alleen straf lijken deze jongeren niet echt onder de indruk. Inmiddels lijkt de situatie genormaliseerd. Het lijkt een breekbare rust.

Mijn partij, het CDA, wil een tweesporenbeleid. Dat komt aardig in de buurt van wat in Culemborg "de zoet-zuurbenadering" heet, naar ik me heb laten vertellen. Wij willen enerzijds investeren in mensen, in de lokale binding. Hierbij hebben in de eerste plaats ouders een belangrijke rol. Een probleem is echter dat in Culemborg veel ouders van Marokkaanse afkomst analfabeet blijken te zijn en geen vat hebben op hun kinderen. Als je het gedrag van de jongeren wilt veranderen, moet je het perspectief vanuit de ouders -- "wat niet weet wat niet deert" -- keren. Gedwongen naar alfabetiseringscursussen: het CDA wil dat de minister er scherp op toeziet dat gemeenten hun analfabeten daarheen sturen en vervolgens naar een inburgeringscursus.

Daarnaast hebben maatschappelijke organisaties en instellingen zoals scholen, woningcoöperaties, sportclubs en welzijnsorganisaties een belangrijke taak om jongeren te vormen tot verantwoorde burgers. Een goed initiatief is dat partijen in Culemborg een brede school willen oprichten. Anderzijds wil het CDA voor diegenen die hun kansen weigeren te pakken duidelijke grenzen stellen. Dit kabinet heeft met de Kamer van alles in gang gezet om op lokaal niveau raddraaiers aan te pakken. Straffen, lik-op-stukbeleid, heropvoeden in een campus, dwingende psychologische dan wel psychiatrische hulp en vooral plukken, de patser aanpakken, ouders aanpakken, pijnmaatregelen, voorwaardelijke ots, burgemeestersbevoegdheden uitbreiden; dit hebben we allemaal gedaan. We willen weten hoe dit in de praktijk heeft uitgepakt.

Het CDA wil dat elk gezin wordt aangepakt en niet meer wordt losgelaten, totdat de problemen zijn opgelost. We willen op alle mogelijke manieren voorwaarden stellen aan kinderbijslag, verplichte opvoedingsondersteuning bieden en werk maken van de heropvoeding van jeugdigen. Desnoods moeten zij verplicht verhuizen en stellen wij ouders aansprakelijk. Alles moet uit de kast worden gehaald. Ik vraag de minister van Justitie naar de rol van veiligheidshuizen daarin.

Ik kom tot een afronding en stel drie concrete vragen. Dinsdag verscheen in de krant een uitspraak van de Hoge Raad. Het samenscholingsverbod in Utrecht is van de baan. Er zijn althans problemen mee. Wat zijn precies de problemen rond het opzetten van het samenscholingsverbod? Dat kan toch een goed middel zijn, ook in Culemborg?

De CDA-fractie vindt dat de veroorzakers van overlast de verhuiskosten moeten betalen van degenen die door hun toedoen moeten verhuizen.

Tot slot noem ik iets waarover ik mij vaker heb verbaasd. Wij gaan niet over rechterlijke uitspraken. Het Hof van Arnhem wordt ook wel het hof van barmhartigheid genoemd. Wij hebben een aantal uitspraken gehoord die betrekking hebben op de opgepakte raddraaiers. Ik wil er maar één pakken en betrek daarbij ook de minister van Justitie. Een groepje van 30 man gooit stenen naar een politieauto. De politieagent die voorin zit, krijgt de steen die door de ruit ging op zijn schoot. Andere stenen raakten de auto. Vier werden er veroordeeld. Alleen aan de politieman die voorin zat, tussen het glas, werd een vergoeding betaald, van wel EUR100. Er waren vier veroordeelden. Elke veroordeelde moest dus EUR25 betalen. De Kamer heeft met de minister de afspraak gemaakt dat dubbele straffen worden geëist. Maar dan moet de uitspraak ook geloofwaardig zijn en moet de straf ook als een straf gevoeld worden. Nogmaals, ik kan niet op de stoel van de rechter zitten, maar ik wil de minister van Justitie een concrete vraag stellen. De rechterlijke macht zou komen met een richtlijn voor zwaardere straffen. Hoe staat het daarmee?

23 juni 2010 omstreeks 20:50 via Rellen Culemborg - Link - Delen